تمدن کرمانشاه19:32 - 1404/12/08

استرس مزمن می‌تواند زمینه‌ساز سکته قلبی شود

یک متخصص قلب و عروق با هشدار نسبت به پیامدهای استرس‌های طولانی‌مدت بر سلامت قلب گفت: استرس مزمن با فعال‌سازی مداوم سیستم عصبی سمپاتیک و افزایش ترشح هورمون‌هایی مانند آدرنالین و کورتیزول، می‌تواند زمینه‌ساز افزایش فشار خون، تشدید تنگی عروق کرونر و در نهایت بروز سکته قلبی شود.

به گزارش تمدن کرمانشاه ،دکتریوسف رحمانی با اشاره به نقش استرس در بروز بیماری‌های قلبی از مردم خواست مدیریت فشارهای روانی را به‌عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از مراقبت‌های پیشگیرانه قلبی جدی بگیرند.

به گفته او در زندگی امروز، استرس مزمن به یکی از مهم‌ترین عوامل تهدیدکننده سلامت قلب تبدیل شده است.

این متخصص قلب توضیح داد که قلب به‌عنوان یک پمپ عضلانی حیاتی تحت کنترل سیستم عصبی خودکار فعالیت می‌کند و هر زمان بدن در معرض فشار روانی قرار می‌گیرد، سیستم سمپاتیک فعال شده و ترشح کاتکولامین‌هایی مانند آدرنالین افزایش می‌یابد؛ واکنشی که به افزایش ضربان قلب، بالا رفتن فشار خون و افزایش نیاز اکسیژنی عضله قلب منجر می‌شود.

دکتر رحمانی با هشدار نسبت به پیامدهای تداوم این وضعیت افزود: استمرار استرس می‌تواند موجب اختلال عملکرد اندوتلیال، انقباض عروق کرونر و تسریع روند آترواسکلروز شود. استرس مزمن نه‌تنها سبب ایجاد فشار خون پایدار می‌شود، بلکه در درازمدت زمینه‌ساز هیپرتروفی بطن چپ، کاهش کامپلاینس عروقی و بروز آریتمی‌های قلبی نیز خواهد بود.

این متخصص قلب و عروق با استناد به یافته‌های منتشرشده از سوی American Heart Association تصریح کرد: استرس کنترل‌نشده یکی از ریسک‌فاکتورهای مهم در پیشرفت بیماری عروق کرونر محسوب می‌شود و نباید از نقش آن در تشدید مشکلات قلبی غافل شد.

دکتر رحمانی در تشریح سازوکارهای پاتوفیزیولوژیک مرتبط با استرس بیان کرد: افزایش مزمن هورمون کورتیزول می‌تواند به التهاب سیستمیک و ناپایداری پلاک‌های آترواسکلروتیک منجر شود که در نهایت خطر بروز سندرم حاد کرونری را افزایش می‌دهد.

وی همچنین به بروز «کاردیومیوپاتی استرسی» یا همان سندرم قلب شکسته در پی استرس‌های شدید عاطفی اشاره کرد و گفت: در این حالت، اختلال موقت عملکرد بطن چپ رخ می‌دهد که اگرچه در بسیاری موارد برگشت‌پذیر است، اما می‌تواند با علائم جدی قلبی همراه باشد.

این متخصص با تأکید بر اینکه سیستم قلبی–عروقی به اصلاح سبک زندگی پاسخ درمانی قابل‌توجهی می‌دهد، خاطرنشان کرد: فعالیت هوازی منظم موجب بهبود عملکرد اندوتلیوم، کاهش فشار سیستولیک و دیاستولیک و افزایش واریابیلیتی ضربان قلب می‌شود که نشان‌دهنده تعادل بهتر بین سیستم سمپاتیک و پاراسمپاتیک است.

وی تمرینات تنفس دیافراگمی و مدیتیشن را نیز در تقویت تون واگ، کاهش ضربان قلب و بهبود کنترل فشار خون مؤثر دانست.

به گفته دکتر رحمانی، خواب کافی نقش مهمی در تنظیم محور هیپوتالاموس–هیپوفیز–آدرنال و جلوگیری از افزایش مزمن فعالیت سمپاتیک دارد و اصلاح رژیم غذایی از طریق کاهش مصرف سدیم، محدود کردن چربی‌های اشباع و افزایش دریافت فیبر و پتاسیم می‌تواند به بهبود سلامت عروق کمک کند.

وی در پایان تأکید کرد: پیشگیری از بیماری‌های قلبی–عروقی تنها به مصرف دارو یا انجام روش‌های تشخیصی محدود نمی‌شود، بلکه مدیریت استرس و ایجاد تعادل روانی بخش اساسی رویکرد جامع مراقبت از قلب است، چراکه تنظیم پاسخ فیزیولوژیک بدن به استرس می‌تواند از فعال شدن بسیاری از مسیرهای پاتولوژیک قلبی جلوگیری کند.